कबिताको शीर्षक आफैं
नदी नाला पार गर्दा गर्दैं
आफैं पार लाएछु
अवास्तविकताको पर्दा भित्रैवाट
म आफै पार लाएछु
अब त म
धरातलको सतही फाँटमा हैन
वास्तविकताको गहिराईमा डुब्न लागें
कोरा कल्पनाको यात्रा छोडि
यथार्थको गन्तव्यमा कुद्न लागें
म त
यातनाका मिलनहरु सबैसँग रमें
केन्द्रविन्दु मुटुलाई यथार्थमा राखें
जिन्दगीलाई साँक्षी राखी
ओरालीवाट उकाली तर्फ सरें
बल्ल बुझें
कल्पनाको सागरमा छैन
र छ यथार्थ जिन्दगी
त्यसैले त राखिसकें जीवनलाई
वास्तविकताको वन्दगी
Comments
Post a Comment